Patriarchs of Russia and Serbia Condemn Burning of Crosses in NATO + Albania Occupied Kosovo

https://youtu.be/SK5V_s42L3Q

♱ የሩሲያ እና የሰርቢያ ኦርቶዶክስ ዓብያተ ክርስቲያናት ፓትርያርኮች በኔቶ + በአልባኒያ በተያዘችው የሰርቢያ ክፍለ ሃገር፣ በኮሶቮ መሀመዳውያኑ መስቀሎችን ማቃጠላቸውን አወገዙ።

♱ ዛሬ የጌታችን የመድኃኒታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ግማደ መስቀል ወደ አክሱማዊቷ ኢትዮጵያ ግሸን ተራራ የመጣበት ቀን ነው።

የራሽካ እና የፕሪዝረን የሰርቢያ ኦርቶዶክስ ሀገረ ስብከት “ከዚህ በፊት ታይቶ የማይታወቅና ክብር የጎደለው ድርጊት <ይህም> በሁሉም ክርስቲያኖች ላይ የሚደርስ ከባድ ስድብ” በማለት የገለጸውን “የአረማውያን ትርኢትን” አውግዟል።

የሞስኮ እና የመላው ሩሲያው ብፁዕ ወቅዱስ ፓትርያርክ ኪሪል የሰርቢያ ኦርቶዶክስ ቤተ ክርስቲያን ቀዳሚ ለነበሩት ብፁዕ ወቅዱስ ፓትርያርክ ፖርፊሪጄ በጻፉት ደብዳቤ ድርጊቱን በተቀደሰ ምድር ላይ የተፈፀመ “እኩይ ተግባር” ሲሉ አውግዘዋል።

ፓትርያርክ ኪሪል በመቀጠለም፤

“ቅድስናዎ እና በእግዚአብሔር መሠዊያ ላይ የሚገኙት የተወደዱት ወንድሜ !

በቅርቡ በጥንቷ ኡልፒያና ፍርስራሽ ላይ በኮሶቮ አልባኒያውያን የተፈጸመውን ርኩስ ተግባር የተረዳሁት በጥልቅ ሀዘን ነበር።

በጎልጎታ የተቀደሰውን ታሪክ የሚያስታውሱ ሦስት መስቀሎች የተቀናበረው በርካሽ ፋራሲያዊ ትርኢት ምክንያት በአካባቢው በነበረው ፌስቲቫል ላይ በአደባባይ ተቃጥሏል። ይህ የክቡር መስቀል ምስል ግልጽ የሆነ ርኩሰት ለሁሉም ክርስቲያኖች ፥ ኦርቶዶክስ እና ካቶሊኮች ፥ ፈታኝ እና ለስሜታቸው ስድብ ነው ከነሱ መካከል የኮሶቮ አልባኒያውያን ክርስቲያኖችም ይገኛሉ።

ይህ እኩይ ተግባር በኮሶቮ እና በሜቶሂጃ - በተቀደሰችው ሰርቢያ ምድር የጌታ መስቀል እና የቅድስት ኦርቶዶክሶች ጠላቶች ክርስትናን ለማጥፋት ለረጅም ጊዜ እና በጽናት ሲታገሉ ቆይተዋል።

የሩስያ ቤተ ክርስቲያን ልጆች ብዙ የሰርቢያውያን ወንድሞችና እህቶች የተገደሉ ወይም የተባረሩ፣ በሰርቢያ መቃብር ውስጥ በሺዎች የሚቆጠሩ የወደሙ መስቀሎች እና የመቃብር ድንጋዮች፣ በመቶዎች የሚቆጠሩ የቅዱስ ሳቫ ቤተ ክርስቲያን ገዳማት፣ በአክራሪዎች የተቃጠሉ ወይም የተረከሱ የሰርቢያ ወንድሞች እና እህቶች ትውስታን ይይዛሉ።

ለቅድስናዎ ጤና እና ለክርስቶስ አፍቃሪ መንጋዎ ጥንካሬን እንዲሰጥ ሁል ጊዜ እጸልያለሁ ፣ በብሉይ ሰርቢያ ምድር ላይ ጭቆናን እና ሀዘንን ይቋቋማል። የርኅራኄ አባት የመጽናናትም ሁሉ አምላክ (፪ኛ ቆሮ. ፩፥፫) ልጆቻችሁን ይጠብቃችሁ እንባንም ሁሉ ከዓይኖቻቸው ያብስላችሁ (ራዕ. ፯፡፲፯) በፈተናም ያጽናናቸው ከችግርና ከመከራ ሁሉ ይጠብቃቸው።” ብለዋል።

አዎ! እጅግ በጣም ያሳዝናል። መሀመዳውያኑ ለቅዱስ መስቀሉ ያላቸው ጥላቻ እና ፍራቻ ከምናስበው በላይ ነው። ምክኒያቱም ጣዖት አምላኪዎች እና የሰይጣን ጭፍሮች በመሆናቸው ነው።

ሌላው የሚገርመው ደግሞ 'አልባኒያ' በአንደኛው የዓለም ጦርነት ወቅት ሰርቢያን ከውሃ/ከባሕር እንድትቆርጥ በኤዶማውያኑ የኦስትሪያ-ሀንጋሪ ኢምፓየር እስክትፈጥር ድረስ በጭራሽ ሀገር አልነበረችም ፥ ልክ እንደ ኤርትራ፣ ጅቡቲ፣ ሶማሊያ በኤዶማውያን ሮማውያን ኢትዮጵያን ከቀይ ባህር እና ከኢትዮጵያ (ሕንድ) ውቅያኖስ ለማጥፋት እንደተፈጠሩ ሁሉ።

የአባታችን ኖኅ፣ የቅድስት አርሴማ እና የፓትርያርክ ሐይቅ ልጆች የሆኑትን አረሜኒያውያን ወገኖቻችንንም በተመሳሳይ መልክ በእስማኤላውያኑ/አረማውያኑ ምስራቃውያን እና ኤዶማውያኑ ምዕራባውያን አማካኝነት ከባሕር በመቁረጥ ቱርክ እና አዘርበጃን የተባሉትን አዳዲስ ሃገራት በሂደት ፈጥረዋል።

እንግዲህ ሤራው በጥንታውያኑ ክርስቲያኖች የክቡር መስቀሉ ወዳጆች ላይ መሆኑን ይህ በቂ ማስረጃ ነው።

☪ እስላማዊ ጥላቻ በክርስቲያን ♱ መስቀል ላይ፤ ሙስሊሞች መስቀሉን የሚጠሉት ሰይጣን መስቀልን ስለሚጠላ ነው።

እውነታው ግን ኢስላማዊ የመስቀል ጠላትነት የማይናወጥ የህይወት እውነታ ነው ፥ አህጉራትን እና ክፍለ ዘመናትን ያቋርጣል፤ ይህም እስልምና በክርስትና ላይ ያለውን ውስጣዊ ጥላቻ በጣም የሚያመለክት ነው።

ለእኛ የክርስቶስ ቤተሰቦች ግን ክቡር መስቀሉ የአርነታችን መንገድ ነው

ትምህርት እና ታሪክ

ምክንያቱም የክርስቲያን መስቀል የክርስትና ዋነኛ ምልክት ነውና ነው ፥- ለሁሉም ቤተ እምነቶች፣ አብዛኛዎቹ የፕሮቴስታንት እምነት ዓይነቶችን ጨምሮ ፥ በእስልምና የተናቀ ምልክት ነው።

እንደ ኦማር ሁኔታዎች— ክርስቲያኖች የተሸነፉባቸውን በርካታ አዋራጅ ድንጋጌዎች የሚዘረዝር የመካከለኛው ዘመን ጽሁፍ ህይወታቸውን ለመጠበቅ እና የእስልምና ታሪክ ለሁለተኛው “እርኩስ ከሊፋ” ዑመር አል-ከጣብ እንደተናገረው - ክርስቲያኖች ሕይወታቸውን የሚመርጡ/እንዲገደሉ የማይፈልጉ ከሆነ “መስቀል አድረገው መታየት የለባቸውም” መስቀሉ <በአብያተ ክርስቲያናት>… እና “መስቀል ያለበት <የክርስቲያን> መጽሐፍ በሙስሊሞች ገበያ ላይ ታትሞ መታየት የለበትም።”

የዚህ ጥላቻ ምክንያት መስቀሉ በክርስቲያኖች እና በሙስሊሞች መካከል ያለውን መሠረታዊ አለመግባባት የሚያመለክት ነው። ዶ/ር ሲድኒ ግሪፊዝ፣ 'The Church in the Shadow of the Mosque/ቤተ ክርስቲያን በመስጊድ ጥላ ሥር” የተሰኘው መጽሐፍ ደራሲ እንዳሉት፣ “መስቀል እና ስዕላት፤ በሙስሊሞች እይታ፤ ቁርኣን በግልጽ የካዳቸውን የክርስትና እምነት ነጥቦች፡ ክርስቶስ የአብ ልጅ መሆኑን እና እግዚአብሔር በመስቀል ላይ እንደሞተ" በይፋ በማወጁ ነው። ይህም “የክርስቲያኖች መስቀልንና የክርስቶስንና የቅዱሳንን ምስሎችን የማክበር ልማድ የሙስሊሞችን ንቀት ቀስቅሷል” ስለዚህም “የክርስትናን ሕዝባዊ ምልክቶች በተለይም ቀደም ሲል በሁሉም ቦታ ይገኝ የነበረውን የመስቀል ምልክት ለማጥፋት ዘመቻ ተካሂዷል። ”

ሀሰተኛው የኢስልምና ነቢይ መሀመድ ለመስቀል የነበረው ጥላቻ

የእስልምና በመስቀል ላይ ያለው ጠላትነት ልክ እንደ እስላም ግጭቶች ሁሉ በሙስሊም ሀሰተኛ ነቢይ መሀመድ ይጀምራል።

በመንፈሳዊው ዓለም በመኖራችን ምክንያት መሀመድ መስቀልን መጥላቱ የተገባ አልነበረም፡፡ በትውፊቶች የተዘገበውን አልዋቂዲ እንደሚናገረው ከሆነ፤ መሀመድ ሰው ቤት ሲገባ የመስቀል ምስል ያለበትን ማንኛውንም ነገር ካገኝ ማጥፋት ይቀናው ነበር፡፡

መሀመድ ለመስቀል ያለው ጥላቻ ሥር ከመስደዱ የተነሳ ኢየሱስ ወደ ምድር በሚመለስበት ጊዜ የሙስሊሞች ነብይ በመሆን መስቀልን ከምድረ ገፅ ያጠፋል፡፡ ክርስትናንም ያስወግዳል ብሏል፡፡

አቡ ሁራሪያ እንደዘገበው፡ የአላህ ሐዋርያ እንዲህ ብሏል፡፡ “ነፍሴበእርሱ እጅ በተያዘችው እምላለሁ በእርግጥም (ኢየሱስ) የማርያም ልጅ በመካከላችሁ ይወርዳል፡፡ ለሰው ልጆችም በፍትህ ይፈርዳል፡፡ ይሄንን የሚያደርገው ደግሞ እንደ ገዢ ሆኖ ነው፡፡ መስቀልን ይሰብራል፡፡ አሳማንም ይገድላል፡፡ ሙስሊም ያልሆኑ ሰዎችም ቀረጥ እንዳይከፍሉ ያደርጋል፡፡ (ሳኢህ አልቡኻሪ የነቢያቶች ታሪክ ያለበት መጽሐፍ 4፡60፡ 3448)

በሌላ መልኩ 'ኢየሱስ/ኢሳ' የሚሉት ተመልሶ በሚመጣበት ጊዜ “ሦስተኛው ምርጫ” ይጠፋል፡፡ ስለሆነም ክርስቲያኖች የግድ ወደ እስልምና ይቀየራሉ፡፡ ይሄንን ማድረግ ካልቻሉ ግን ይገደላሉ፡፡ አሁን አሁን መሀመድ ለመስቀል ያለውን ጥላቻ የሚጋሩ እጅግ ብዙ ሙስሊሞችን ማግኘት ይቻላል፡፡

መሀመድን ተከትሎ የእስልምና ታሪክ ሙስሊሞች በሚሳደቡ እና መስቀሎችን በሚሰብሩ ታሪኮች የተሞላ ነው። እ.ኤ.አ. በ 636 የያርሙክ ጦርነት ከመጀመሩ በፊት የመጀመሪያዎቹን ወራሪ የሙስሊም ወታደሮች ከባይዛንታይን ግዛት ጋር ካጋደለው ካሊድ ቢን አል-ወሊድ የተባለው አረመኔ “የአላህ ሰይፍ” ለክርስቲያኖች ሰላም ከፈለጉ “መስቀልን መስበር አለባቸው” ብሏቸው ነበር። እና እስልምናን ተቀብለው ወይም ጂዝያ ከፍለው ተገዝተው ይኖራሉ - ልክ የእሱ እስላማዊ መንግስት ተተኪዎቹ ዛሬ በቀጥታ በመምሰል እንደሚያደርጉት። ባይዛንታይን ጦርነትን መርጠዋል።

በግብፅ፣ ሳላዲን (እ.ኤ.አ. 1193 ዓ.ም)—በምዕራቡ ዓለም በመደበኛነት “ትልቅነቱ” ተብሎ የሚነገርለት - “በግብፅ አውራጃዎች ውስጥ ካሉት ቤተክርስቲያኖች ሁሉ ጉልላት ላይ እያንዳንዱን መስቀል እንዲወገድ” አዝዟል በማለት የግብፅ ቤተ ክርስቲያን ፓትርያርክ ታሪክ ዘግቧል።

♱ በክቡር መስቀሉ ላይ ያላቸውን የከረረ ጥላቻ በየጊዜው የሚያሳዩ አንዳንድ ኢስላማዊ ሃገራት፤

♣ እንደ ጎርጎርጎርዮሳውያን አቆጣጠር በ1998 ዓ.ም የገና በአል ከመከበሩ ከሁለት ቀን በፊት በፓኪስታን ፌይሳላባድ በምትገኝ የካቶሊክ ቤተክርስቲያን የተንጠለጠለ መስቀል በሙስሊሞች መሪ እንዲወርድ ተደርጓል፡፡

♣ እንደ ጎርጎርጎርዮሳውያን አቆጣጠር በወርሀ የካቲት 18/ 2004 ዓ.ም በአልባንያ በምትገኝ የቅዱስ አንድሪው ቤተክርስቲያን በፎቶግራፍ የተደራጀን ማስረጃ አቅርበዋል፡፡ እንደ የፎቶግራፍ ማስረጃው ከሆነ በጣራው ላይ የተንጠለጠለን መስቀል አውርደው ሰባብረዋል፡፡ በኮሶቮ አቅራብያ በሚገኝ የክርስቲያኖች የመቀበርያ ስፍራዎች በመሄድ መስቀሎችን በመነቃቀል አመጽ እንዲነሳ አድርገዋል፡፡

♣ እንደ ጎርጎርጎርዮሳውያን አቆጣጠር በሚያዝያ 2007 ዓ.ም በባግዳድ ማለትም ክርስቲያኖች በሰፈሩበት አል- ዳዎራ በሚባል ስፍራ የሙስሊም አማጽያኖች ክርስቲያኖችን በቤተክርስቲያናቸው ሕንጻ ላይ የተንጠለጠሉትን በእይታ ውስጥ ያሉ መስቀሎችን እንዲያስወግዱ መመርያ ሰጥተዋል፡፡ ይህ ደግሞ ሊሆን የቻለው የሙስሊሞች ህግ (ፈትዋ) የክርስቲያኖችን የመስቀል ምልክት መጠቀም በጥብቅ ስለሚከለክል ነው፡፡

♣ በ2007 ዓ.ም ሀማስ ጋዛን በተቆጣጠረ ጊዜ መስቀልን የማጥፋት አመጽ አድርጓል፡፡ ጋዛ በሚገኝ የካቶሊኮች የሴቶች ገዳምና ትምህርት ቤት ጭንብል የለበሱ ወንዶች በመገኘት አካባቢውን በማመሰቃቀል፣ ዘረፋ ያካሄዱ ሲሆን ትኩረት ያደረጉትም መስቀልን ማጥፋት ላይ ነበር፡፡ በጋዛ የሚኖር የአይን እማኝ የሆነ ክርስቲያን እንደዘገበው ከሆነ በጋዛ ውስጥ ተሰሚነት ካላቸው ሰዎች አንደኛው የስቅለት ስእል ያለበትን መስቀል ከአንገቱ ጀምሮ በመቆራረጥ “ይሄ አልተፈቀደም” ሲል እኩይ የሆነውን ድርጊት ፈጽሟል፡፡

♣ በጥቅምት 29/ 2007 ዓ.ም በዕለተ ሰኞ በማሌዥያውያን ፓርላማ ውስጥ የፓርላማ አባል የሆነ ጡሀን ሰይድ ሁድ ኢድሮስ የተባለ የፓርላማ አባል ኃይማኖታዊ የሆኑ በቤትክርስቲያኖች ትምህርት ቤቶች ፊትለፊት የሚሰቀሉ ምልክቶችን በተመለከተ “ለኃይማኖቴ፣ ለብሔሬ፣ እንደዚሁም ለሀገሬ ሀላፊነት እንደሚሰማው ሰው ...እነዚህ መስቀሎች ድምጥማጣቸው መጥፋት አለበት ብዬ አምናለሁ” ሲል ቁጭቱን በአደባባይ ተናግሯል፡፡

♣ በህዳር 2004 ዓ.ም እንግሊዝ አገር የሚገኝ ቤልማርሽ የተሰኘ እስር ቤት በ1.6 ሚሊዮን ፓውንድ መስጊድ የማሰራት እቅድ እንዳለው ሪፖርት አድርጓል፡፡ ተቋሙ የተለያዩ ቤተ እምነቶች ለሆኑት ክርስቲያኖች ጸሎት ቤት አስገንብቶ ጥቅም ላይ እንዲውሉ እያደረገ የሚገኝ ሲሆን ከሙስሊሞቹ ጋር በእስር ቤት የሚገኝ አንዱ የዚህን መስጊድ መሰራት ተቃውሟል፡፡ ምክንያቱ ደግሞ አንዳንዶቹ በሽብር ፈጣሪነት ተፈርጀው የታሰሩ ስላሉበት ነው፡፡ እነዚህ አክራሪዎች ሙስሊሞች በሚጸልዩበት ጊዜ እነዚህ የጸሎት ቤቶች መስቀላቸውን እንዳይታይ በጨርቅ መሸፈን አለባቸው ሲሉ በብርቱ ተቃውሟቸውን አሰምተዋል፡፡

♣ በእንግሊዝ ሌላ መስቀልን የሚያጥላላ አንድ ድርጊት ተከስቶ ነበር፡፡ የለንደን ባቡር ተቆጣጣሪ የሆነው መሀመድ አዛዊ የእንግሊዝን ዘውድ በደንብ ልብሱ ላይ ማድረጉ በፍጹም እንዳልተስማማው በብሶትና በንዴት ተናግሯል፡፡ እንደ ምክንያት አድርጎ ያቀረበው ደግሞ አነስ ያለና አምስት ሚሊ ሜትር የምትሆን መስቀል ስላለበት ነው፡፡ የሰራተኞችን ጉዳይ ወደ ሚከታተለው የከተማው ልዩ ፍርድ ቤት በመቅረብ በከተማው የፖሊስ ተቋም ላይ ያለውን ተቃውሞ አሰምቷል፡፡ እንደ አገላለጹ ከሆነ “ይሄ የዘር መድልዎ ነው” ሲል ተደምጧል፡፡ ክሱ ተቀባይነት ባያገኝም ከኃይማኖት አንፃር ዘውዱን ለማድረግ ፈቃደኛ ያልሆኑ ሰዎች ያለማድረግ ፈቃድ እንዲሰጣቸው የፖሊስ ባለስልጣኑ ውሳኔውን አስተላልፏል፡፡

የቀድሞው የካንተርበሪ ሊቀ ጳጳስ የነበሩት ጆርጅ ኬሪ እንደ ጎርጎሮሳውያኑ አቆጣጠር በ1995 ዓ.ም ሳውዲ አረቢያ ደረታቸው ላይ ያንጠለጠሉትን መስቀል እንዲያስወግዱ በኃይል ተጠይቀዋል፡፡ ዴቪድ ስኪድሞር ኤጲስቆጶስ በተሰኘ የዜና አገልግሎት እንደዘገበው ከሆነ፡

ኬሪ ከግብጽ ተነስተው ወደ ሱዳን እየበረሩ ሳለ ሳውዲ አረቢያ እንዲያርፉ አስገዳጅ ሁኔታ አጋጥሟቸው ነበር፡፡ የቀይባህር ጠረፋማ ከተማ በሆነችው ጅዳ ሲቃረቡ ኬሪ ማንኛውንም ኃይማኖታዊ ምልክቶች ማለትም አንገታቸው ላይ ያጠለቁትን ቄስ መሆናቸውን የሚያሳየውን ዘለበትና በደረታቸው ላይ ያንጠለጠሉትን መስቀል እንዲያስወግዱ ተነግሯቸዋል፡፡

የቱንም ያህል መስቀል በሙስሊሞች ዘንድ የተወገዘም ቢሆን በክርስቲያኖች ዘንድ ግን ነፃ የመውጣታችን ምልክት ሆኖ ይታያል፡፡

💭 መስከረም ፲/10

😇 ጸዴንያ

ከእመቤታችን ፴፫/33ቱ በዓላት አንዱ ነው፤ ጸዴንያ ማርያም ይባላል፡፡ ታሪክ እንዲህ ነው፡- ጸዴንያ በምትባል አገር አንዲት እመቤታችንን አጥብቃ የምትወድ፤ እንግዳ የምትቀበል ደገኛ ሴት ነበረች ስሟ ማርታ ነው፤ከዕለታት በአንዱ ቀን ወደ ኢየሩሳሌም የሚሄድ አባ ቴዎድሮስ ሚባል ኢትዮጵያዊ መነኩሴ በቤቷ አደረ፤ ሲመለስ የእመቤታችንን ስዕል ገዝቶላት እንዲመጣ ነገረችው፤ ቅዱስ ሉቃስ የሳላትን የእመቤታችንን ስዕል ገዝቶላት መጣ፤ ይህች ስዕል ስጋን የለበሰች ትመስላላች ከፊቷም ወዝ ሲወጣ ይታይ ነበር ብዙዎችም እየተቀቡ ከበሽታቸው ይፈወሱ ነበር፤ድንቅ ድንቅ ተአምራትን አድርጋለች፤ ለዛች ስዕል የነሐስ መስኮት የሐር መጋረጃ የሚበሩ መቅረዞች ሰርታ በክብር አስቀመጠቻት፤ እስከዛሬም አለች፡፡ ከአዲስ አበባ ወጣ ብሎ ቡራዮ ጸዴንያ ማርያም የምትባል ቤተክርስቲያን አለች እጅግ የምታምር በዛሬዋ ቀን ታቦቷ ወጥቶ በደማቁ ተከብሮ ይውላል፤ በዛው አጋጣሚ ቤተክርስቲኑ አጠገብ መንደር መንድረው የሐዋርያትን ዓይነት ኑሮ የሚኖሩ ማህበረሰብ አሉ ማህበረ ጽርአ ጽዮን የሚባሉ ኢንጂነሩም ወዛደሩም ዶክተሩም ሁሉም ገንዘባቸውን በአንድ ላይ እያዋጡ የሚመገቡበት፤ አንድ ዓይነት ኑሮ የሚኖሩበት፤የሚገርም ነው፤ በዛሬዋ ቀን ጸበል ጻድቅ አዘጋጅተው ህዝቡን ብሉልን ጠጡልን ይላሉ፡፡ ከእመቤታችን በረከት ያሳትፈን፡፡

♱ ግማደ መስቀሉ የመጣበት ዓመታዊ በዓል

ዳግመኛ በዛሬዋ ቀን የጌታችን ግማደ መስቀል ወደ ኢትዮጵያ ገባ፤ ታሪኩ እንዲህ ነው የግብጽ ንጉስ ክርስቲያኖችን እንደሚያሰቃይ እና ጳጳሱ አቡነ ሚካኤልን እስርቤት እንደከተታቸው አጼ ዳዊት ሰሙ፤ጦራቸውን ወደ ግብጽ አዘመቱ ሱዳን ሲደርሱ ግን አንድ ነገር ታሰባቸው፤ግብጽን መገደብ የዛኔ ለህይወቱ ሲል ጳጳሱን ይፈታቸዋል ብለው አሰቡ አስበውም አልቀሩ ካርቱም ላይ አባይን ገድበው ወደ በርሃ እንዲፈስ አደረጉት፤ በዚህ ጊዜ የግብጽ ንጉስ ጳጳሳሱን ለቀቀ ክርስቲያኖችንም ነጻ አወጣ፤ ይባሱን አጼ ዳዊት ይቅርታ እንዲያደርጉለት የእየሩሳሌም የሮም የአርመንና የቁስጥንጥንያን ነገስታት ማለደ ደብዳቤም በተነ፤ ለአጼ ዳዊት ብዙ ወርቅ እጅ መንሻ አቀረበ፤ አጼ ዳዊትም ወርቅ አልፈልግም ይልቅስ የጌታዬን መስቀል ስጠኝ ይሉታል፤ እርሱም መስቀሉን ብቻ ሳይሆን ሌሎች ነዋያተ ቅድሳትን ጨምሮ ሰጣቸው፤ መስከረም ፲/10 ቀን ኢትዮጰያ ገባ፤ ይህ ቀን አጼ መስቀል ተብሎ ይከበራል። መስከረም ፳፩/21 ግሸን ያረፈበት ቀን ነው።

💭 An archaeological-art festival in Kosovo and Metohija sparked controversy this year with an opening display that included the burning of crosses.

The Serbian Orthodox Diocese of Raška and Prizren condemned the “neopagan performance,” featuring what it called an “unprecedented and dishonorable act represents a grave insult to all Christians.”

His Holiness Patriarch Kirill of Moscow and All Russia also condemned the act in a letter to His Holiness Patriarch Porfirije, primate of the Serbian Orthodox Church, calling it a “vile act” that occurred on sacred land:

Your Holiness, beloved Brother and Concelebrant at God’s altar!

It was with deep sorrow that I learned of the sacrilegious act recently carried out by Kosovo Albanians on the ruins of ancient Ulpiana.

A composition of three crosses, reminiscent of the events of sacred history on Golgotha, was publicly burned at a local festival as part of a cheap farcical performance. This open desecration of the image of the Honorable Cross is a challenge to all Christians and an insult to their feelings: both Orthodox and Catholics, among whom there are also Kosovo Albanians.

This vile act was staged in Kosovo and Metohija—in the sacred Serbian land, where enemies of the Cross of the Lord and Holy Orthodoxy have long and persistently fought for de-Christianization.

The children of the Russian Church keep the memory of many Serbian brothers and sisters killed or expelled from their homeland, of thousands of destroyed crosses and tombstones in Serbian cemeteries, of hundreds of churches and monasteries of the Church of St. Sava, desecrated, burned or blown up by extremists.

I always pray for the good health of Your Holiness and for the granting of strength to Your Christ-loving flock, enduring oppression and sorrows in the land of Old Serbia. May the Father of mercies, and God of all comfort (2 Cor. 1:3) protect Your children and wipe away all tears from their eyes (Rev. 7:17), strengthening them in trials, shielding them from all trouble and misfortune.

Albania wasn't even a country until Austria-Hungary created it during WWI to cut off Serbia from the water – just like Eritrea, Djibouti, Somalia were created by the Edomite Romans to cut off Ethiopia from the Red Sea and Ethiopian (Indian) Ocean.

💭 September 20, 2024

♱ The Date The True Cross was Brought to Ethiopia.

According to tradition, Empress Helena lit incense and prayed for assistance to guide her. The smoke drifted towards the direction of the buried cross. She dug and found three crosses; one of them was the True Cross used to crucify Jesus Christ. Empress Helena then gave a piece of the True Cross to all churches, including the Ethiopian Church. This piece was then brought to Ethiopia. According to the Ethiopian legend, when people get close to the piece of the True Cross it made them naked by its powerful light. Because of this, a decision was made to bury it at the mountain of Gishen Mariam monastery in Wollo region. The monastery of Gishen Mariam holds a volume of a book which records the story of the True Cross of Christ and how it was acquired.

The finding of the True Cross is celebrated in Ethiopia on every 26/ 27/28 September

☪ Islamic Hate for ♱ The Christian Cross፤ Muslims Hate The Cross Because Satan Hates The Cross

The fact is, Islamic hostility to the cross is an unwavering fact of life—one that crosses continents and centuries; one that is very much indicative of Islam’s innate hostility to Christianity.

Doctrine and History

Because the Christian Cross is the quintessential symbol of Christianity—for all denominations, including most forms of otherwise iconoclastic Protestantism—it has been a despised symbol in Islam.

According to the Conditions of Omar—a Medieval text which lays out the many humiliating stipulations conquered Christians must embrace to preserve their lives and which Islamic history attributes to the second “righteous caliph,” Omar al-Khattab—Christians are “Not to display a cross … and “Not to produce a cross or book in the markets of the Muslims.”

The reason for this animosity is that the cross symbolizes the fundamental disagreement between Christians and Muslims. According to Dr. Sidney Griffith, author of The Church in the Shadow of the Mosque, “The cross and the icons publicly declared those very points of Christian faith which the Koran, in the Muslim view, explicitly denied: that Christ was the Son of God and that he died on the cross.” Thus “the Christian practice of venerating the cross and the icons of Christ and the saints often aroused the disdain of Muslims,” so that there was an ongoing “campaign to erase the public symbols of Christianity, especially the previously ubiquitous sign of the cross.”

Islam’s hostility to the cross, like all of Islam’s hostilities, begins with the Muslim prophet Muhammad. He reportedly “had such a repugnance to the form of the cross that he broke everything brought into his house with its figure upon it.” He once ordered someone wearing a cross to “take off that piece of idolatry” and claimed that at the end times Jesus himself would make it a point to “break the cross”—an assertion the Islamic State regularly makes.

Islamic history following Muhammad is riddled with anecdotes of Muslims cursing and breaking crosses. Prior to the Battle of Yarmuk in 636, which pitted the earliest invading Muslim armies against the Byzantine Empire, Khalid bin al-Walid, the savage “Sword of Allah,” told the Christians that if they wanted peace they must “break the cross” and embrace Islam, or pay jizya and live in subjugation—just as his Islamic State successors are doing today in direct emulation. The Byzantines opted for war.

In Egypt, Saladin (d. 1193)—regularly touted in the West for his “magnanimity”—ordered “the removal of every cross from atop the dome of every church in the provinces of Egypt,” in the words of The History of the Patriarchate of the Egyptian Church.

_______

_______